De situatie van Italiaanse gedetineerden in het buitenland is ronduit ellendig. Italianen worden gevangengezet, vergeten en levend begraven. Onze regering doet niets; ze laat hen wegrotten in buitenlandse cellen.
Wanhopige families sturen overal e-mails naartoe. Politici grijpen soms in, maar blijken vaak machteloos. Wat echter het meest opvalt, is het totale gebrek aan belangstelling van het Italiaanse publiek. We zijn egoïstisch: zolang het ons niet overkomt, kan het ons niets schelen. Pas als het noodlot toeslaat, ontdekken we het drama: een ware ontvoering, zonder rechten, soms zonder de mogelijkheid om dierbaren te zien.
Zonder recht op een pro-deo advocaat moeten families enorme bedragen uitgeven aan verdediging en borgtocht. Soms zijn deze bedragen astronomisch, zoals in het tragische geval van Simone Righi. Het probleem is dramatisch: ongeveer 3.000 Italianen zitten in het buitenland vast, vaak onder onmenselijke omstandigheden, waarbij ze soms vreselijke ziektes zoals hepatitis oplopen.
Maar wat kunnen we doen, aangezien het nietsdoen van onze regering een bewuste politiek van desinteresse lijkt te zijn jegens de categorie van de gedetineerde Italiaan in het buitenland?
De oplossing lijkt de enige te zijn die een buitenlandse regering echt dwingt om de rechten van een Italiaan te respecteren: het toeristisch embargo.
In essentie zou er een 'zwarte lijst' moeten komen van steden en landen waar Italiaanse gevangenen vastzitten, beschikbaar op internet. Zo kan iedereen controleren of het wel veilig of moreel verantwoord is om naar die specifieke plek te reizen. Het economisch raken van een stad door het Italiaanse toerisme te beperken, is een effectieve optie om herhaling te voorkomen.
We moeten realistisch zijn: dit garandeert niet dat deze trieste gebeurtenissen nooit meer zullen plaatsvinden. Het vergroot echter wel de kans op een overplaatsing naar Italië. Steden die afhankelijk zijn van toerisme zullen er alles aan doen om hun naam van de zwarte lijst te krijgen. Als deze lijst niet alleen Italiaans maar Europees zou zijn, zou de kans op een humane behandeling nog groter worden.
Dit is een strijd voor burger- en mensenrechten. Politieke verschillen moeten opzij worden gezet voor het gezamenlijke doel: het bevrijden of overplaatsen van onze landgenoten. Dit initiatief zou op de websites van alle toeristische diensten moeten staan. Iedereen moet de steden op de zwarte lijst kennen.
Sterker nog, buitenlandse steden moeten weten: als je de rechten van een Italiaan schendt, kom je op deze lijst.
Ik sta mezelf toe om de eerste stad voor de zwarte lijst te suggereren: Cádiz, Spanje, het toneel van de onmenselijke behandeling van Simone Righi.
Als onze regering ons niet helpt, laten we dan onszelf helpen. Zorg dat uw volgende vakantiebestemming niet op de zwarte lijst staat zonder dat u het weet.
Embargo italiano contro lê prigioni disumane all’estero
La condizione di detenuto italiano all’estero e’ veramente misera.
Italiani incarcerati, dimenticati, sepolti vivi.
Il nostro governo non fa niente. Li lascia marcire in galera, all’estero.
Lê famiglie disperate, mandano emails dappertutto. Politici a volte intervengono ma sono impotenti.
Completo disinteresse del pubblico italiano. Veramente interessante questo disinteresse. Siamo veramente egoisti noi italiani. Fino a quando non ci succede niente ce ne freghiamo. Quando poi ci succede scopriamo il dramma. Il vero e próprio seqüestro di persona. Senza diritti. A volte senza neanche la possibilita’ di vedere i nostri cari.
Senza aver diritto al patrocínio gratuito, dovendo spendere somme enormi per pagare gli avvocati. Piu’ lê somme per pagare la cauzione per uscire di prigione. A volte enorme come nel caso del povero Simone Righi.
Il problema e’ veramente drammatico. Circa 3000 italiani sono in cárcere all’estero a volte in condizioni veramente disumane, avolte addirittura contraendo terribili malattie in prigione come l’epatite.
La soluzione sembra essere l’única che veramente puo’ far sentire al governo straniero il dovere di rispettare i diritti dell’italiano che si trova nel suo paese: l’embargo turístico.
In sostanza bisognerebbe promuovere uma vera e própria black list delle citta’ e dei paesi che hanno detenuti italiani nel loro paese, disponibile su internet. In questo modo chiunque potrebbe consultare quella lista e capire se e’ salutare o no andare in quel paese e quella citta’ dove l’italaino e’ stato arrestato.
Colpire economicamente la citta’ ed il turismo italiano nel luogo dove alcuni italiani sono arrestati e’ uma buona opzione per evitare che cio’ si ripeta.
Bisogna essere realisti. Cio’ non garantisce automaticamente che questi tristi eventi si ripetano. Tuttavia puo’ per lo meno aumentare la probabilita’ del trasferimento in Itália del detenuto italiano all’estero, per eliminare il próprio nome dalla black list e inibire il flusso turistico nella própria citta’. Molto spesso gli italiani che sono incarcerati in condizioni disumane si trovano in luoghi che si basano molto sul turismo per sopravvivere e che quindi, proporzionalmente al flusso turístico, sarebbero grandemente danneggiati da uma riduzione del turismo.
Se poi questa lista e web site non fossero solo italiani ma europei la probabilita’ di um trattamento umano in cárcere e del trasferimento sarebbe ancora maggiore.
Si tratta di uma battaglia di diritti civili e umani. Differenze di colore político dovrebbero essere superate per il comune fine di liberare o trasferire i nostri compatrioti.
Si tratta di uma iniziativa che dovrebbe figurare nei siti di tutti i dipartimenti turistici nazionali, regionali e comunali. Tutti dovrebbero conoscere lê citta’ sulla black list.
Meglio ancora, lê citta’ straniere dovrebbero sapere che se colpiscono um italiano finiscono su questa black list.
Molto modestemente mi permetto di suggerire la prima citta’ da collocare sulla black list:
Cadice, Spagna, teatro del trattamento disumano riservato a Simone Righi.
Se il nostro governo non ci aiuta aiutiamoci da soli.
Per evitare che il nostro prossimo luogo di vacanza sia nella black list senza che noi lo sappiamo.
Nessun commento:
Posta un commento